Ebenezer Scrooge is een succesvol, rijk, maar gierige zakenman. Zijn enige vriend, Marley, die even vrekkig als Scrooge was, was al een tijd geleden overleden. Scrooge was alleen, had geen vrienden, maar zo wilde hij het ook. Op een koude kerstavond, terwijl Scrooge’s bediende, Bob Cratchit, zich probeerde warm te houden met één kaars, hoorde Scrooge plotseling een vrolijke stem buiten. "Gelukkig Kerstfeest, oom!". Het was Fred, de neef van Scrooge. "Wat een onzin!", schreeuwde Scrooge terug, "wat is er zo gelukkig aan kerst?". Fred was gewend aan de manieren van zijn oom, maar desondanks nodigde hij hem uit voor het kerstdiner bij hen thuis. "Wat een onzin!", zei Scrooge nogmaals, en met tegenzin gaf hij die arme meneer Cratchit vrij op 1e kerstdag. "Maar wees de volgende dag wel een stuk vroeger hier!", snauwde hij er achteraan. Terwijl hij zich boos een weg baande door de drukte en de kerstkoortjes, ging Scrooge terug naar huis. Thuisgekomen herkende hij in de deurklink het gezicht van de oude Marley. "Wat een onzin!", mompelde Scrooge, en hij sloeg de deur achter zich dicht. Even later, als Scrooge in zijn pyama bij het haardvuur zit, schrikt hij plotseling op door het geluid van rinkelende kettingen en belletjes. Hij schrikt zich een ongeluk als hij ziet dat de geest van Jacob Marley door de muur heen komt lopen… "Wat kom je hier doen?", stamelt Scrooge angstig. De gedaante waarschuwt Scrooge: "als je je manieren niet aanpast, Ebenezer Scrooge, zul je voor altijd met zulke kettingen aan je been lopen. Drie geesten zullen je bezoeken Scrooge, drie stuks, vaarwel mijn vriend…". De kerkklokken luiden 12 uur en de eerste geestgast kondigt zich al aan. "Ik ben de geest van het Kerstfeest van vroeger", spreekt de geest. En voor dat Scrooge er erg in heeft, vliegt hij door de kille winternacht naar een grote fabrieksdeur. Scrooge herkent de deur, daar heeft hij zijn vak geleerd en voor het eerst zaken gedaan. Binnen komt hij Fezziwig, zijn oude baas tegen. "God zegene hem", denkt Scrooge bij zichzelf. "Geen werk meer vanavond!", hoort hij Fezziwig zeggen, "Het is kerstavond, ga het gezellig vieren!" Scrooge en de geest kijken neer op iedereen in de fabriek, inclusief hemzelf, als jonge man, zingend en dansend, drinkend en lachend! Er lagen kerstbroden, puddinkjes, cake en genoeg lekkere drank. "Bedenk je ‘ns, Scrooge", zegt de geest, "zoveel plezier met zo’n klein gebaar van meneer Fezziwig". Scrooge ziet nu ook wel in hoe slecht hij Bob Crachit behandelde vandaag, maar voordat hij ook maar iets terug kan zeggen tegen de geest, ligt hij alweer in diepe slaap in zijn grote, houten bed. Scrooge wordt weer wakker van het geluid van de kerkklok en ziet dat zijn slaapkamer helemaal volgepakt is met Kerstkadootjes en -lekkers. Het vuur gloeide op, en daar verscheen een lange figuur tussen de kalkoenen, worstjes, plumpuddingen and grote manden wijn. "Ik ben de geest van de kerst van nu, ik kom je de échte betekenis van kerstmis uitleggen". Scrooge wordt meegenomen naar Bob Cratchit’s huis, waar de hele familie net aanschuiven aan het kerstdiner. Ze hebben oude en versleten kleding aan, maar zijn allemaal vrolijk en uitgelaten, omdat het kerstmis is. Vooral Kleine Tim, die ziek en kreupel is en met een klein krukje loopt. Scrooge ziet dat mevrouw Cratchit maar een heel klein kalkoentje op tafel zet, en hij voelt zich schuldig dat hij Bob zo weinig betaalt. De geest verteld Scrooge dat, als hij niets voor de familie Crachit doet, klein Tim snel dood zal gaan. Hij hoort Bob Cratchit een toast uitbrengen voor Mr. Scrooge, maar mevrouw Cratchit vindt het niet goed. Zij wil niet toasten op zo’n harde, egoïstische oude man. Scrooge voelt zich aangesproken, maar verdwijnt bij de familie, die nu zo vrolijk is. De geest laat Scrooge nog meer arme en zieke mensen zien, die zich gelukkig voelen met kerstmis, ondanks al hun ellende. De volgende geest nadert en Scrooge wordt banger en banger. "Bent u de geest van Kerstmis, dat-nog-moet-komen.?" Zonder te antwoorden, slaat Scrooge wat mensen gade en het lijkt alsof ze het hebben over iemand’s dood. "Wanneer is hij dood gegaan?, Wat was er aan de hand met hem?, waar heeft hij zijn geld opgeborgen?". De mensen lopen stropend door de kamers van zijn huis en doorzoeken elke hoek, gretig, als aasgieren. Scrooge wordt lijkbleek en merkt……dat ze het over hem hebben, over Ebenezer Scrooge’s eigen dood. "Alsjeblieft, geest, laat er ook wat medeleven zijn als ik dood ga, alsjeblieft!", kermt Scrooge. Deze geest neemt hem ook weer mee naar Bob Cratchit’s huis. Maar deze keer wordt er niet gelachen en gezongen. Het kleine houten krukje staat in de hoek van de kamer en Scrooge telt 1 kind minder in de familie. De 2 andere kinderen van meneer Cratchit proberen hem te troosten bij het haardvuur, terwijl de tranen over zijn wangen lopen. Scrooge snapt precies wat er aan de hand is en hij begint te schreeuwen: "kleine Tim", de tranen springen ook hem in de ogen, "Nee, niet die kleine Tim!". Het huis van de Cratchit’s vervaagt langzaam en ineens staat Scrooge voor enkele grafstenen. De geest wijst er 1 aan "HIER RUST EBENEZER SCROOGE", staat er op de grafsteen. "Neeeeeeeeee", schreeuwt Scrooge, "Alsjeblieft, geest, vertel me dat ik de toekomst kan veranderen. Ik zal Kerstmis in mijn hart sluiten en het hele jaar door in kerstgedachten zijn!, Alsjeblieft, wis de letters van die grafsteen, alsjeblieft". Scrooge valt op zijn knieën en wenst dat het allemaal niet zal gebeuren, dat die vreselijke beelden geen werkelijkheid worden. Als hij zijn ogen open doet, is de geest verdwenen en zit hij op zijn knieën naast zijn grote houten bed. Scrooge rent naar het raam en zet het wagenwijd open. De zon schijnt en de sneeuw kraakt onder ieders’voeten, de kerkklokken spelen en mensen zingen en praten honderduit op straat. Scrooge hoopt dat hij niet te laat is. "Wat is het vandaag voor dag?", schreeuwt hij naar een klein jongetje op straat. "Het is kerstmis, meneer". Scrooge gooit de jongen vijf shillingstukken toe om er de grootste kalkoen voor te kopen die er te krijgen is. "En breng de kalkoen naar Bob Cratchit, en een gelukkig kerstfeest ook voor jou!". Scrooge doet z’n beste pak aan en gaat de straat op om iedereen een fijn kerstfeest te wensen. Iedereen bedankt hem en lacht vriendelijk naar hem terug. Hij heeft zich nog nooit zo goed gevoeld. Hij accepteert de uitnodiging van Fred, zijn neef, om op de kerstlunch te komen en heeft zo een hele fijne dag. De volgende morgen moet Scrooge alle moed verzamelen om Bob Cratchit goede morgen te wensen. "Je bent laat, Cratchit", zegt hij op zijn gebruikelijk norse toon en Cratchit beeft van angst. "Ik beter mijn leven, en daarom verhoog ik je salaris en zal ik op je familie passen. Gelukkig kerstfeest, Cratchit!". Scrooge wordt goede vrienden met de familie, en met dat beetje extra geld en aandacht, wordt kleine Tim een gezonde en sterke jongen. Scrooge wordt een soort tweede vader voor hem. Sinds die tijd, zegt iedereen, dat als íemand het kerstgevoel kent, Ebenezer Scrooge het wel is. [Bron: http://benne.web-log.nl]